به نام خالق چکاوک

سلام به همه کوچیک و بزرگ خرد و کلان کارگر و بنا مهندس و دکتر مخترع و بقال ..... در کل سلام به

همه شما انسان ها !

میدونید چرا نگفتم سلام به شما آدم ها ؟

آخه بین آدم بودن و انسان بودن تفاوت زیاده .انسان یه موجود زندست که میخوره راه میره حرف میزنه و.

.. اما آدم ایسانیه که درک عقل و شعور داره میگید چرا اینا رو میگم والا خودم هم نمیدونم شاید دارم

فیلسوف میشم   یعنی میشه که بشه که  فکر کن  خدایی از دیروزم خیلی قابل تحمل تر شدما راستش دیشب حال و

هوای دلم ابر و حال و هوای چشام بارونی بود آخ که چقدر دلم گرفته بود میدونید دلم از زمونه پر بود دلم می

خواست داد بکشم اما نمی شد کسی هم به حر فای دل ما کاری نداره ( از قدیم میگند با کاری که کار نداری چیکار داری)اما

همین دیشب تو اوج ناراحتی حس کردم یکی در درونم میگه با منه میگه دوستم داره میگه پناهمه آره منم مثله شما تعجب کردم که این

کیه که که داره منو  به زندگی علی رغم تلخی هاش دلگرم میکنه  والا گیج شدم زدم زیر گریه حالا گریه نکن کی گریه گن

دلم که یه کم سبک شد دیدم بازم تنهام   یه نگاه به آسمون انداختم ستاره ها گاهی از پشت ابرا میومدند بیرون سرک

میکشیدند و باز پشت ابرا قایم میشدند سرم بالا رو به آسمون بود که یه آن حس قشنگی بهم دست داد دوباره همون ندا رو در درونم

شنیدم که میگفت تو تنها نیستی !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

سرمو گذاشتم روی زمین هوا سرد بود اما حس قشنگه من من رو گرم میکرد یه جور حس رهایی یه جور آرامشه ظریف دلم نمی

خواست از حسم دور بشم داشتم به خودم به زندگیم فکر میکردم داشتم فکر می کردم این غریبه کیه که انقدر به من نزدیکه و من هیچو

قت نشناختمش  شروع کردم ذهنمو کنکاش کردن دنبال منبع این آرامش یادم افتاد همیشه حس میکردم گمشده ای دارم گفتم

هی هی صبر کن نکنه تو همون گمشده ی منی   اما کی هستی که اینطور با اطمینان میگی همیشه با منی   کی هستی که

در درون منی   آخه فقط یه نفر هست که شنیدم این خصوصیات رو داره اونم خداست  یه آن به خودم اومدم آره این ندای

درونی این گمشده من این قدرت خداست اونوقت بود که بازم گریه کردم اینبار به حال خودم که چه حیران دنبال گمگشتم بودم در

حالی که اون همیشه با من در کنار من در وجود من بوده آخ که چه احمق بودم  نه اشتبا ه نکنید من اصلا مذهبی نیستم

خدارو هم فراموش کرده بودم مدتها بود خدارو فراموش کرده بودم اما انگار اون منو یادش نرفته بود می دونم شاید دیگه به این

حس قشنگ نرسم اما امیدوارم خدا ذره ای از عشق به خودش رو نصیب ما ها کنه

میدونید ما همیشه دنبا ل آرامشیم وا سه رسیدن به اون هم به هر دری میزنیم کار میکنیم درس میخونیم و هزار جور مشغولیت دیگه

غافل از اینکه تو پیچ و خم زندگی از منبع اصلی نور و آرامش ساده گذشتیم و اون رو گذاشتیم برای دوران پیری که تازه اون موقع

یادش باشیم اما امان از اون روزی که دوران پیری هیچوقت نیاد اونوقته که قافیه رو پاک باختیم چون یادمون باشه ایم خدا نیست که

به ما نیاز داره این من و تو هستیم که همیشه به اون محتاجیم !!!

منم که این حرفارو میگم نمیدونم تا چه حد میتونم به خدا نزدیک بشم اما همین سعی کردن برای رسیدن به خدا هم آرامش بخشه !

خدایا همه ما بندگان ضعیف خودت رو در پناه قدرت عظیم خودت بگیر و از شر(( خودمان)) ما را حفظ کن! آمین!!

پیغام اخلاقی:

یادت باشد اگر نمیتوانی مرهمی بر زخم دل دیگران باشی نمک بر زخم آنها نپاشی

خوب واسه امروزم بسه برم برم که امتحان دارم  برام دعا کنید  

نظر یادتون نره وگرنه آقتو ن میکنم

 نظر بده بینم  وگرنه خود دانی 

دوستون دارم اینبار۲۵/۳ تا                

راستی کریسمس مبارک

خوب دیگه بای بای